میدان مغناطیسی موتور عمدتاً در شکاف بین استاتور و روتور منعکس می‌شود، که همان چیزی است که ما آن را میدان مغناطیسی شکاف هوایی می‌نامیم. هنگامی که روتور موتور به موقعیت خاصی در امتداد جهت محوری حرکت می‌کند، خطوط مغناطیسی میدان مغناطیسی شکاف هوایی همگی عمود بر شفت موتور هستند و هیچ مؤلفه محوری ندارند. مراکز مغناطیسی بین استاتور و روتور در حالت تراز قرار دارند. در این زمان، شکاف‌های پردازش شده ویژه رویشفت موتورانتهای امتداد، موقعیت خط را خط مرکزی مغناطیسی می‌نامند.
برای موتورهای بزرگ و متوسط که از یاتاقان‌های لغزشی استفاده می‌کنند، هنگامی که موتور متوقف و در حال کار است، می‌توان مشاهده کرد که روتور به طور قابل توجهی در جهت محوری حرکت می‌کند. این فرآیند، فرآیند تراز کردن خط مرکزی مغناطیسی است. به منظور جلوگیری از نیروی محوری اضافی که باعث آسیب به تجهیزات یا تأثیر بر دقت عملکرد می‌شود، شفت باید قبل از کوپلینگ روشن و در حالت آماده به کار باشد و موقعیت خط مرکزی مغناطیسی باید کالیبره شود و سپس کوپلینگ نصب شود.
از لحاظ تئوری، مراکز هندسی محوری استاتور و روتور موتور باید بر هم منطبق باشند. با این حال، به دلیل عملیات مونتاژ واقعی و خطاهای ماشینکاری قطعات، اطمینان از تقارن محوری میدان مغناطیسی یا هم‌ترازی خط مرکزی مغناطیسی دشوار است. به دلیل این خطاها، پس از روشن شدن موتور، روتور موتور به دلیل میدان مغناطیسی به سمت مرکز میدان مغناطیسی حرکت می‌کند و این انحراف پس از مونتاژ واقعی اصلاح می‌شود. اگر کالیبراسیون انجام نشود، هنگامی که موتور در حال کار است، شفت موتور تحت تأثیر تعامل بین نیروی سفت کننده نصب تجهیزات و نیروی الکترومغناطیسی محوری قرار می‌گیرد و در نتیجه حرکت رفت و برگشتی محوری ایجاد می‌شود که همان چیزی است که ما آن را حرکت محوری می‌نامیم.
فرآیند رفت و برگشتیِ مرکزگرایی و انحراف مداومِ موارد فوقخطوط نیروی مغناطیسیباعث می‌شود شدت ارتعاش محوری موتور بسته به میزان انحراف خط مرکزی مغناطیسی، بیشتر یا کمتر شود. در موارد شدید، آسیب به بدنه موتور و تجهیزات کشیده شده می‌تواند کشنده باشد.
به عبارت ساده، پس از روشن شدن موتور، به طور خودکار تنظیم مرکزیت خط مرکزی مغناطیسی را انجام می‌دهد، یعنی عدم تراز استاتور و روتور ناشی از عوامل مختلف را اصلاح می‌کند و بر اساس آن، طرح تنظیم نصب را تعیین می‌کند.
در تولید وفرآیند تولیددر موتور، اگر مشکلاتی مانند بیرون زدن هسته موتور، نعل اسبی شدن، ناهمراستایی استاتور و روتور، فاصله هوایی ناهموار بین استاتور و روتور و غیره وجود داشته باشد، پس از روشن شدن موتور، قسمت روتور نیز درجات مختلفی از حرکت محوری را تجربه خواهد کرد. علاوه بر حرکت نسبی موقعیت‌های محوری هسته استاتور و هسته روتور، سیستم یاتاقان موتور نیز تحت تأثیر قرار خواهد گرفت. هنگامی که جابجایی محوری از لقی محوری مجاز فراتر رود، وضعیت عملکرد خود یاتاقان بدتر می‌شود و باعث ایجاد سر و صدا، گرما و سایر پدیده‌های نامطلوب می‌شود. اگر حرکت شدید باشد، گریس موجود در یاتاقان به بیرون پرتاب می‌شود و در نتیجه باعث سوختن یاتاقان‌ها به دلیل روانکاری ضعیف در مدت زمان نسبتاً کوتاهی می‌شود.
زمان ارسال: ۲۸ مه ۲۰۲۴