موتورهای ضد انفجار روکار و موتورهای ضد انفجار زیرکار دو نوع موتور ضد انفجار با کاربردهای متفاوت هستند. هدف: موتورهای ضد انفجار اینوئه عمدتاً در مکان های صنعتی معمولی برای جلوگیری از انفجار ناشی از جرقه، قوس یا دمای بالا ناشی از موتور استفاده می شوند.
موتورهای ضد انفجار زیرزمینی در محیط‌های خطرناکی مانند معادن زغال سنگ و چاه‌های نفت استفاده می‌شوند تا از جرقه‌های تولید شده توسط موتور که باعث انفجار گازهای قابل اشتعال می‌شوند، جلوگیری شود. سطح ضد انفجار: سطح ضد انفجار موتورهای ضد انفجار زیرزمینی عموماً Exd (d: به محیط انفجاری می‌رسد) یا Exe (e: خود موتور منبع انفجار ایجاد نمی‌کند) است که برای محیط‌های خطرناک غیر معدنی مناسب است. در حالی که سطح ضد انفجار موتورهای ضد انفجار زیرزمینی عموماً Exd (d: به محیط‌های انفجاری می‌رسد)، Exde (de: می‌تواند در محیط‌های خطرناک حاوی گازهای قابل اشتعال استفاده شود) یا Exn (n: به راحتی باعث انفجار مواد قابل احتراق نمی‌شود) است که برای معادن و سایر محیط‌های کاری زیرزمینی با محیط‌های گاز قابل اشتعال مناسب است.
ویژگی‌های ساختاری: موتورهای ضد انفجار زیرزمینی معمولاً الزامات طراحی و ساخت دقیق‌تری برای سازگاری با محیط خشن معدن دارند، مانند ضد گرد و غبار، ضد آب، مقاوم در برابر سایش و سایر ویژگی‌ها. موتور ضد انفجار روی زمین نسبتاً ساده است و نیازی به در نظر گرفتن عوامل پیچیده محیط زیرزمینی ندارد.
به طور کلی، موتورهای ضد انفجار زیرزمینی برای مکان‌های صنعتی عمومی مناسب هستند و طراحی و ساخت آنها نسبتاً ساده است؛ در حالی که موتورهای ضد انفجار زیرزمینی به طور خاص برای محیط‌های گاز قابل اشتعال مانند معادن طراحی شده‌اند و دارای سطوح ضد انفجار بالاتر و الزامات سختگیرانه‌تری هستند. هنگام انتخاب موتور ضد انفجار، کاربران باید بر اساس محیط و نیازهای خاص کاربرد، یک موتور ضد انفجار مناسب را انتخاب کنند.
زمان ارسال: ۲۹ نوامبر ۲۰۲۳